تحت تأثير عقايد باطني و اديان خاوري، نوافلاطونيگري پيش از پيش رنگ باطني به خود گرفت؛ با اين حال، به علم، مخصوصاً رياضيات و نجوم، تا حدودي علاقهمند ماند. رسالهٴ مجعول ارسطويي دربارهٴ علل، يكي از مجاري اصلي كه افكار نوافلاطوني از طريق آن به مسلمانان و يهوديان رسيد، يك بخش آن گزيدهاي است از يكي از آثار پروكلوس، و بخشي ديگر شرحي است بر آن. از دو شاگرد مستقيم پروكلوس بايد ياد كرد: آسكلپيودوتوس اسكندراني كه شرحي بر
تيمايوس تأليف كرد، و مارينوس شكيمي، كه شرح حال پرشوري را از استادش نوشت.
يوآنزاستومايوس جُنگي تدوين كرد كه يكي از مآخذ اصلي، در باب تاريخ فلسفهٴ قديم است. ((ديونوسيوس آريو پاگوسي)) مرموز احتمالاً مقارن همان ايام برآمد؛ او بر فلسفهٴ يوناني و لاتيني قرون وسطي تأثير چشمگيري گذاشت. اثر ديگري هم موسوم به
اثولوجياي ارسطو كه تنها به صورت ترجمهٴ عربي آن در دست است، تأثير عميقي بر آيين مدرسي اسلامي و مسيحي اعمال كرد. اين رساله يك اثر نوافلاطوني، احتمالاً بعد از پروكلوس، است. انتساب آن رساله به ارسطو سبب شده تا نخستين فيلسوفان مسلمان تصور كاملاً غلطي دربارهٴ فلسفه مشائي داشته باشند.
پروبوس نسطوري، كه در اواسط قرن در انطاكيه برآمد، شروحي بر آثار ارسطو و فرفوريوس نوشت؛ قديمترين ترجمهٴ سرياني ايساغوجي مقارن اين ايام يا اندكي پيش تدوين شد؛ اين ترجمه به ايباس منسوب است، كه در 457 درگذشت.
انديشهٴ لاتيني به وسيلهٴ رسالهٴ دايرةالمعارفي مارتيانوس كاپلا ارائه شد، كه از معلومات شخص تحصيلكردهاي در آن ايام تصوير روشني ارائه ميكند.
4. رياضيات لاتيني، هلنيستي و هندي. ويكتوريوس منجم رسالهاي در حساب نوشت، شامل جداول ضرب.
پروكلوس فيلسوف شرح مهمي بر كتاب اول اقليدس نوشت؛ او كوشيد تا مصادرهٴ خطوط موازي را ثابت كند. دومنينوس لاريسايي، از همدرسان پروكلوس، رسالههايي در نظريهٴ اعداد نوشت. مترودوروس محرر مضمونهاي مربوط به حساب در
جُنگ يوناني بود.
آريَبهَطَ در 499 رسالهٴ رياضي مهمي نوشت، كه مثلثات موجود در سدهانت (سند هند) و نتايج تازهٴ زيادي، به صورتي منظمتر در آن آمده بود.
5. نجوم لاتيني، هلنيستي، چيني و هندي. ويكتوريوس آكويتانيايي در 457 رسالهاي در تقويم تدوين كرد كه نخستين گام در راه اشاعهٴ تاريخ ميلادي بود. دايرةالمعارف كاپلا مخصوصاً از لحاظ نجوم جالب است؛ اين رساله حاوي توصيفي از دستگاه نيمه خورشيد مركزي قديم است. پروكلوس مقدمهاي بر نجوم بطليموسي نوشت. يوليانوس در حدود 497 رسالهاي در نجوم تأليف كرد.